tips & inspiratie

Maretak, niet zo lief als de reputatie

26 november 2019 uitgelicht

Je kent vast de traditie rond de maretak; ga je in de kersttijd onder een bos maretak staan dan mag de ander je zoenen. Velen zijn al in de val gelokt met een maretak boven de deur. Een onschuldig en leuk gebruik waardoor wij maretak associëren met gezelligheid en vrolijkheid. Niets is echter wat wat het lijkt…

Parasiet

Maretak zelf is niet zo’n lieverdje. Het is een parasiet die groeit in bomen. Door met zijn wortels de boom in te groeien kan de maretak water en noodzakelijke voedingsstoffen stelen van de boom. De maretak kan zelf wel zorgen voor zijn groeistoffen (suikers) door fotosynthese, maar zonder gastheer kan de plant niet groeien. Maretakken vindt je vooral in appelbomen, populieren, eiken, esdoorns en meidoorns.

Behulpzame vogels

De melkwitte bessen van de maretak zijn erg bitter. Er zijn dan ook maar een klein aantal soorten dieren die de bessen eten. Vogels uit de lijsterfamilie zijn de belangrijkste consumenten van maretak bessen. Voor de verspreiding van de maretak is echter een andere soort van groot belang. De zwartkop is een klein zangvogeltje dat alleen het vruchtvlees van de maretak eet. De kleverige zaden veegt hij van zijn snavel door langs de boomtakken te vegen. Op die manier wordt het zaadje aan de boom ‘geplakt’ en zit het op een perfecte plaats om uit te groeien tot nieuwe maretak.

Weetje

De Latijnse naam van maretak is Viscum album. Het woord viscositeit, dat gebruikt wordt om de stroperigheid van vloeistoffen aan te geven, is ontleent aan viscum. De bessen werden in de middeleeuwen gekookt en de plakkerige stroop die dat opleverde werd op takken gesmeerd om zo vogels te vangen die met hun pootjes bleven plakken.